Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘verkrachting’

Vandaag pakt Gazet van Antwerpen nog eens uit met de schrijnende cijfers: per jaar zijn moeten wij 232 slachtoffers van groepsverkrachting betreuren. 5 feiten per week. ‘Gewone’ verkrachtingen: 8 per dag.

En het wordt nog treuriger, want ongeveer de helft van de klachten wordt geseponeerd, in het overgrote deel wegens gebrek aan bewijs. In De Ochtend op Radio 1 wordt Werner Jacobs, wetsdokter en professor over de kwestie geïnterviewd. Hij heeft het – naast het bekende argument ‘geld’ – ook verschillende keren over ‘valse aangiftes’ en beweert dat het begrip ‘verkrachting’ juridisch niet helemaal helder omschreven is.

Er is blijkbaar maar één misdrijf waarbij er zo massaal en zo gratuit van uit gegaan wordt dat het slachtoffer in kwestie liegt en dat is verkrachting. Het is haast een automatisme dat de woorden ‘verkrachting’ en ‘valse aangifte’ met elkaar verbonden worden. Nochtans is die achterdocht nergens voor nodig, want onderzoek wijst namelijk uit dat het reuze meevalt met die ‘valse beschuldigingen’: ze komen quasi niet voor en overstijgen in elk geval het percentage niet van valse aangiftes bij andere misdrijven.

De wijdverbreide mythe van vrouwen die mannen valselijk beschuldigen zorgt er ook voor dat slachtoffers zich nog maar eens geconfronteerd worden met een extra drempel om aangifte te doen: niet enkel zijn ze getraumatiseerd, ze dienen zich ook nog eens te wapenen tegen de impliciete veronderstelling dat ze wel eens gelogen zou kunnen hebben. Geen wonder dus dat een groot aantal verkrachte vrouwen nooit tot bij de politie raakt om klacht in te dienen. Voor men zich nog eens uitlaat over het aantal ‘valse aangiftes’, zou men beter eens denken aan het aantal zwijgende slachtoffers want die zijn veel groter in aantal dan de valselijk beschuldigde mannen.

Het is bijzonder jammer dat Jacobs, van wie toch verondersteld mag worden dat hij enige expertise ter zake heeft, zich in die zin uitlaat. Jammer inderdaad, en het is een treurige vaststelling dat dus zelfs bij kenners van de materie dit nog altijd het overheersende discours is.

Jacobs bezondigt zich tijdens het interview in kwestie ook nog aan uitspraken als zou er juridische vaagheid bestaan over wat nu precies onder verkrachting wordt verstaan. Nochtans is het wetboek daar zeer helder over: onder verkrachting wordt namelijk verstaan elke vorm van seksuele penetratie van welke aard ook (anaal, oraal, vaginaal) en met welk middel dan ook (penis, vingers, voorwerp) gepleegd op een persoon die daar niet in toestemt. Wat zou daar in hemelsnaam onduidelijk moeten zijn? Voor één keer dat een Belgische wet eens klaar als een klontje is?

Daarnaast doet Werner Jacobs ook nog aan stemmingmakerij door te stellen dat ‘niet iedereen die denkt dat hij verkracht is, ook daadwerkelijk volgens de letter van de wet ook effectief verkracht is’ (ik parafraseer, maar het interview is uiteraard te beluisteren op de site van Radio 1). Ja, want vrouwen lopen natuurlijk massaal naar de politie op het moment dat een man hen een tik op de billen heeft gegeven om hem dan te beschuldigen van verkrachting! (Oh wacht ….).

Eigenlijk is het omgekeerd: veel vrouwen beseffen eigenlijk niet dat als een man ongewild bij hen binnendringt met zijn vingers, dat ook geldt als verkrachting. En bij aangifte van verkrachting gebeurt altijd een verhoor en op basis daarvan wordt beslist of een klacht al dan niet ontvankelijk is én onder welk artikel vervolging ingesteld zal worden (aanranding van de eerbaarheid of verkrachting).

Een mens vraagt zich werkelijk af of de professor/wetsdokter eigenlijk over enige notie over het functioneren van ons wetsapparaat beschikt.

En dan nog eens iets: waarom is verkrachting eigenlijk het enige misdrijf waarbij er zo in het lang en in het breed moet gediscussieerd worden over de economische kosten/baten analyse? De slogan ‘want U bent het waard’ geldt duidelijk niet in deze context.

Advertenties

Read Full Post »