Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘studio brussel’

Een hogedrukgebied.

Aah, de zomer komt er aan. Het weer wil voorlopig niet echt meespelen, maar de festivals moeten ons dat kleine euvel laten vergeten. En zoals elke zomer is ook Studio Brussel, de jongerenradiozender van de openbare omroep, van de partij om verslag uit te brengen van wat zich voor en achter de schermen van grote en kleine festivals afspeelt. Om hun aanwezigheid aan te kondigen heeft Studio Brussel samen met weervrouw Sabine Hagedoren een reclamefilmpje opgenomen dat door de makers ongetwijfeld als ‘ludiek’ zal bestempeld worden. Hagedoren doet alsof ze een weerbericht presenteert (sfeerbericht) terwijl er op de achtergrond allerlei festivalbeelden geprojecteerd worden. “Oh, kijk, een uitgetelde zatlap omringd door lege bekertjes!” “Oh, kijk, mensen die zot doen op een festival!” “Oh, kijk, een meisje dat op de grond ligt en inkijk biedt op haar decolleté!” Het beeld van het meisje met de borsten blijft overigens veel langer in beeld dan de andere foto’s, zeker omdat er – haha, humor – nog extra de aandacht wordt op getrokken door er isobaren rond te tekenen. De begeleidende tekst? ‘Door een hogedrukgebied is de luchtkwaliteit eerder ongunstig’. Hogedrukgebied! En dan tieten tonen! Hebt ge hem? Hebt ge hem??

Wie denkt dat dat soort seksistische kolder een ongelukkige uitschuiver is, die is er aan voor de moeite. Op de Twitteraccount van StuBru precies die still uit het reclamefilmpje (de borsten met de isobaren), net als op de Facebookpagina van Studio Brussel. De commentaren onder de foto laten zich raden.

Bubble Butt.

Tegelijkertijd met het bedenkelijke reclamefilmpje loopt op de zender de wedstrijd: Wie wordt de Major Lazer Bubble Butt van Studio Brussel?’. Voor wie het niet zou weten, ‘Bubble Butt’ is een nummer van de groep Major Lazer waarin nogal wat aandacht is voor vrouwen die ‘twerken’. Twerking is dan weer een specifieke dansstijl waarbij vrouwen schudden met hun kont, en die stijl vindt zijn oorsprong in een subcultuur (ratchet culture, bling, daggerig, …). Om maar te zeggen: er is niets inherent verkeerd met die manier van dansen.

Waar dan weer wel een heleboel mis mee is, dat is de wedstrijd van Studio Brussel. Er is ten eerste het campagnebeeld: een shot uit de clip van Major Lazer die 3 blote vrouwenkonten toont met de baseline ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel?’. Mocht er in de clip van Major Lazer al enige satirische ondertoon zetten, dan wordt die bij StuBru onmiddellijk en volledig onderuit gehaald. Vrouwen worden – net als in hun reclamefilmpje – nog maar eens herleid tot hun borsten of hun billen. Objectificatie dus, en het is bepaald problematisch dat een jongerenzender als StuBru dit soort seksisme goedkeurt en zelfs promoot.

Deelnemers aan de wedstrijd, waarbij een duo-ticket voor Rock Werchter te winnen is, moeten een filmpje van hun eigen ‘Bubble Butt’-kunsten insturen. De winnaar mag ook op het podium staan met Major Lazer tijdens het desbetreffende nummer. Op dit moment is er op de Facebookpagina 1 inzending te zien, die uiteraard opnieuw ongemodereerd van allerlei commentaar kan voorzien worden. Wat Studio Brussel hier doet is niets minder dan het uitlokken van ‘slutshaming’ reacties, waarbij vrouwen die zich niet volgens een bepaalde norm gedragen of kleden uitgescholden en belachelijk gemaakt worden.

Nergens op de wedstrijdpagina of elders op site van Studio Brussel wordt het fenomeen ‘twerking’ gekaderd in de subcultuur, de boodschap is enkel ‘schudden met die kont’.

Systematiek.

Laat het duidelijk zijn: (vrouwelijk) naakt of schoon gebruiken in reclamecampagnes edm is op zich geen probleem. Dansen als vorm van expressie en/of verleiding, is dat nog minder. Maar wanneer naakt en/of bloot systematisch gebruikt wordt om vrouwen tot enkel hun seksuele attributen te herleiden en zo bij te dragen aan een seksistisch discours, dan is dat wel een probleem. En dat is precies wat Studio Brussel doet: onder het mom van cool, ludiek en humor, worden vrouwen keer op keer te kijk gezet. Bovendien krijgt de jonge doelgroep op zijn minst de indruk dat het ok is om vrouwen belachelijk te maken omwille van hoe ze er uitzien of hoe ze dansen.

Actie.

Het is alleszins niet de taak van de openbare omroep om seksisme, subtiel of niet, te promoten of te verspreiden. Ik heb dan ook volgende mail gestuurd naar de VRT via  klachtenprocedure@vrt.be en naar Minister Lieten die media onder haar bevoegdheid heeft op: kabinet.lieten@vlaanderen.be

Voel u gerust vrij om deze brief te kopiëren en zelf ook door te sturen.

 

Beste,

Langs deze weg wil ik mijn ongenoegen uiten over een aantal campagnes van Studio Brussel. Er is ten eerste het filmpje ‘Sfeerbericht’ gebracht door Sabine Hagedoren. Daarin wordt het beeld gebruikt van de decolleté van een jonge vrouw, dik in de verf gezet door de ‘isobaren’, waarbij de Sabine Hagedoren het heeft over een ‘hogedrukgebied’. Dit specifieke beeld komt ook nog eens voor op de Facebookpagina en Twitteraccount van Studio Brussel, waar ze uiteraard voorzien kunnen worden van het nodige commentaar.

Ten tweede is er de wedstrijd ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel’, dat als campagnebeeld ook nog eens prominent 3 blote vrouwenkonten gebruikt. Deelnemers aan de wedstrijd kunnen hun eigen filmpje insturen. De geselecteerde filmpjes komen ook terecht op de Facebookpagina van de zender, waar anderen ze zonder moderatie kunnen beoordelen zodat de deelnemers het slachtoffer worden van grove commentaren.

Ik verwijs naar de website van de VRT waarbij voor Studio Brussel wordt gesteld: “De zender is een smaakmaker en trendsetter en kiest voor durf en avontuur. Hij engageert zich ook op maatschappelijk vlak”.

Het is volgens mij niet de bedoeling dat een openbare zender met een jongerenpubliek als doelgroep seksisme promoot, verspreidt en goedkeurt. Het valt niet te ontkennen dat beide voorbeelden aangehaald net schoolvoorbeelden zijn van platvloers seksisme en de objectificatie van vrouwen.

Ik vraag u dan met aandrang het volgende:

  1. De stopzetting van het vertonen van het ‘Sfeerbericht’ door Sabine Hagedoren onder de huidige vorm.
  2. Het verwijderen van het shot van de borsten op de Facebookpagina en Twitteraccount van Studio Brussel.
  3. Het aanpassen van het campagnebeeld voor de Studio Brussel wedstrijd ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel’ naar een niet-seksistisch beeld.
  4. Een degelijke omkadering van de wedstrijd, waarbij de subcultuur ‘Ratchet Culture’ voldoende wordt geduid.
  5. Het aanstellen van een moderator op de Facebookpagina van Studio Brussel die o.m. seksistische commentaren verwijdert.

Het lijkt mij bovendien aangewezen om in dit specifieke geval ook een plan van aanpak op te zetten om door middel van opleiding en sensibilisering duidelijk te maken aan zowel de medewerkers als de luisteraars van Studio Brussel dat seksisme niet grappig is en niet te tolereren valt.

Met vriendelijke groeten,

xxx

Read Full Post »

Misschien was het de nasleep van een week luisteren naar muziek uit de jaren ’90 op Studio Brussel. De nummers lokken herinneringen uit aan een decennium dat spannend was, turbulent en bepalend voor de richting die mijn leven zou uitgaan, al wist ik dat toen nog niet. Onverwacht en zonder dat ik er op was voorbereid dacht ik keer op keer weer aan oude liefdes, lang vergaan en in mijn huidige leven van geen tel. Mijn gevoel voor hen is verpulverd door de tijd, zij zijn getrouwd en hebben hun eigen kinderen op de wereld gezet, samen met de vrouwen die ze na mij ontmoetten.

Mijn gedachten laten mij terugkeren naar al die plaatsen waar ik heb gewoond of samengehokt, waar ik von himmelhoch jauchzend naar zu tode betrübt roetsjte alsof het niets was. Van sommige kamers herinner ik mij de groeven in het parket of de manier waarop het licht naar binnen viel. Ik weet nog welke gerechten ik in de keuken klaarmaakte en voor wie. Hoe op een nacht vol stormwind de helft van het plafond in de slaapkamer naar beneden kwam, gelukkig niet op onze kop. De geur van gaskachels ruik ik en van de wierook die ik opstookte. De bedden waar ik in sliep, het groene blad van het bureau waar ik aan studeerde.

Ik leed dus aan sentimentaliteit en melancholie. Onze geest versuikert de gebeurtenissen van vroeger en doet alsof toen alles beter was. Door het perspectief van de tijd lijken je wanhoop en je angst lang niet meer zo acuut, je kunt je niet langer voorstellen hoe je de koude trotseerde om met een krakkemikkige en onverzekerde snorfiets op het werk te geraken. Hoe je opgelicht werd door huisbazen die je waarborg achter hielden en klusjesmannen die een verkalkte boiler kwamen vaststellen. Daar moest je dan 2 weken interims voor doen, scharten en krabben en vloeken omdat je met al dat geld dat je verdiende nooit eens iets leuk kon doen. Huur betalen, gas betalen, elektriciteit betalen, eten kopen. Alles op.

Enfin, ik vond deze week alles triviaal en onbenullig. Ik vond de mensen lastig en vol van aanstellerij. Ze stelden wat mij betreft de verkeerde vragen en dat ook nog eens op het verkeerde moment. Ze deden moeilijk zonder reden, zochten spijkers op laag water. Ik ergerde mij aan alles en iedereen rond mij. Natuurlijk deed niemand anders dan gewoonlijk, net als beauty in the eye of the beholder ligt, zo ligt ook al de rest daar.

Toen kwam de man met de zeis ook nog eens totaal onverwacht (pdw) ophalen. Nu ga ik mij niet laten voorstaan op de paar woorden die ik ooit met de man wisselde op Twitter, maar het deed me toch iets. Een mens beseft bij het aanhoren van zulk nieuws dat ook hijzelf niet onsterfelijk is, en dat er nog allerlei dromen en plannen op het schap liggen te verstoffen onder het motto ‘geen tijd vandaag, misschien morgen’, terwijl het helemaal niet zeker is dat ook wij het nog eens zullen zien dagen in het Oosten. Godverdomme, grijp dat leven toch bij de lurven en doe niet langer alsof tijd een gratis goed is, onuitputtelijk en vrij te verkrijgen (zolang de voorraad strekt).

 

I cannot rest from travel: I will drink

Life to the lees: All times I have enjoy’d

Greatly, have suffer’d greatly, both with those

That loved me and alone

(Ulysses – Tennyson).

 

Read Full Post »