Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Els Van Doren’

En niet met een gordijnenkoord, maar door haar parachute te saboteren. Een man verloor zijn vrouw, twee kinderen hun moeder, een aantal anderen een vriendin. Zo gaat dat, als iemand in de fleur van zijn of haar leven de dood wordt ingejaagd.

Voor die moord is Els Clottemans beschuldigd en werd ze uiteindelijk door een assisenjury veroordeeld. 30 jaar, eerste kans op vervroegde vrijlating in 2019. Dat is natuurlijk op voorwaarde dat de uitspraak in cassatie zal gehandhaafd worden. En aan elke toog, op elke trein, tram & bus, in de kantines en de refters, op blogs en op statussen wordt in alle toonaarden ‘schande’ geschreeuwd over deze veroordeling. Want de veroordeelde zou veroordeeld zijn zonder enige bewijslast, en tegelijkertijd gruwelt men zoals men dat doet tijdens het bekijken van een thriller of een horrorfilm en zegt men ‘het zou mij ook kunnen overkomen’. En men voelt opwinding opstijgen vanuit de onderbuik, en men dagdroomt over hoe het zou zijn om de hoofdrol te spelen in een dergelijk schouwspel. Heel even verdwijnt de saaiheid en de sleur van het eigen leven naar de achtergrond en lonkt er avontuur en heldendom. Maar dan komen de chips en de TV-worstjes en gaat men over tot de veilige orde van de dag. Men nestelt zich onder een dekentje en kijkt naar C.S.I. of Witse, en we kunnen het vervolg van ‘you have the right to remain silent’ opdreunen.

Bewijs wordt gereduceerd tot DNA-sporen of vingerafdrukken en liefst een bekentenis. En – zo weten we ondertussen – dat was er niet in het geval van Els Clottemans. Ergo, haalt de verdediging aan, is de onschuld van deze verdachte een vaststaand feit. Of toch niet helemaal?

Er is een tijd, nog eens niet zo erg lang geleden, dat DNA niet geanalyseerd kon worden, dat men geen bloed kon analyseren of vingerafdrukken nemen. Ook toen al werd er recht gesproken en werden mensen veroordeeld. Het is dus onzin om te zeggen dat enkel DNA, bloed of getuigen als bewijs kunnen aangevoerd worden.

Er is het concept van de ‘ernstige vermoedens’ of ‘ernstige aanwijzingen’ zoals dat beschreven staat in het Strafwetboek. En als we alles op een rijtje zetten, dan kunnen we rustig stellen dat die er waren.  Zo werd ze verschillende malen betrapt op leugens in haar verschillende verklaringen, weigert ze een test te ondergaan met een leugendetector en is er het verhaal over de pilot-chute. Ze ging in het verleden, bij het versturen van anonieme brieven en het plegen van anonieme telefoontjes erg ver om niet betrapt te worden. Ze maakte zich dus een methodiek eigen, die er op gericht was om de sporen van haar daden uit te wissen.

En pas daarna komt de hele persoonlijkheidsanalyse. Ze scoort erg hoog op de psychopatietest, psychiaters die haar onderzoeken hebben het over een narcistische en theatrale persoonlijkheid met een laag empathisch vermogen. Ze probeert haar ondervragers te manipuleren.

Een twaalfkoppige jury hoort vier weken lang verdediging, openbare aanklager en burgerlijke partijen en komt tot de conclusie dat Clottemans schuldig is. Maar de vox populi weet het beter. Terwijl het best eens zou kunnen dat 1 + 1 ook deze keer gewoon 2 is.

Read Full Post »