Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2016

We zijn ondertussen op de derde dag waarop Rutten het debat beheerst. Een goed gepitcht interview in Humo gevolgd door een passage in De Afspraak en afgerond met een opiniestuk in De Morgen. Niet slecht bekeken van de partijvoorzitter. Het doet een beetje denken aan die andere partijvoorzitter, die er ook steeds in slaagt de media-aandacht naar zich toe te zuigen door middel van een paar goed gemikte quotes waarover de hele Vlaamse Twitter-elite valt. Vervolgens nog een hele week overal mag gaan uitleggen dat hij niet goed begrepen is, de zaken uit context zijn gerukt of hij het allemaal zo niet bedoeld heeft.

In de paar debatten – nu ja, debatten, … zo’n vriendelijk gesprekje in De Afspraak kun je nauwelijks een debat noemen natuurlijk – waarin ik Rutten ooit bezig zag maakt ze trouwens een bijzonder combattieve indruk. Ze domineert en lijkt bijzonder zeker van haar stuk. Zo’n onervaren Groene overdondert ze natuurlijk compleet en zelfs Bart Schols houdt zich tegenover haar amper staande.

Haar démarche tegen wat zij de doorgedreven focus noemt op de herverdeling (en dus gelijkheid) heeft natuurlijk te maken met het feit dat de Open VLD zich moet blijven profileren tegen de vermogenswinstbelasting. Nu zelfs de N-VA via Zuhal Demir de deur ervoor op een kier zet, ruikt de liberale partijvoorzitter haar kans om zich als de enige echte verdedigers van al wie vermogend is op te werpen. Maar omdat zich ondertussen in de hoofden van de kiezers op dat vlak een kentering heeft voltrokken en de belasting op vermogen (of de winsten daaruit) voor ongeveer 75% van de mensen niet meer dan logisch lijkt moet er natuurlijk gefulmineerd worden tegen dat zotte idee van ‘gelijkheid’.

Diversiteit is niet hetzelfde als ongelijkheid

Wat Rutten doet is – wellicht bewust – 2 verschillende begrippen met elkaar vermengen. Haar argument om tegen een gelijke behandeling van mensen te zijn? Het feit dat we allemaal individuen zijn en dus van elkaar verschillen. Daar schijn je op het eerste zicht geen speld tussen te kunnen krijgen: natuurlijk verschillen we van elkaar. Nochtans: voor de wet zijn we allemaal gelijk, of dat zou toch moeten. Of je nu een rijkeluiszoontje bent of de dochter van een kassajuffrouw, in principe krijg je voor de rechtbank dezelfde behandeling. Niemand die het in haar hoofd haalt om dat systeem te vergelijken met pakweg Noord-Korea. Behalve Rutten dan.

Mensen kunnen dus perfect én van elkaar verschillen én dezelfde behandeling krijgen.

Een beetje ongelijkheid is goed (en te veel ongelijkheid is nefast)

Een andere halve waarheid die Rutten schaamteloos misbruikt is die van de ongelijkheid. Om te beginnen: ja het is zo dat een maatschappij waar iedereen krak hetzelfde zou verdienen niet zou werken. Maar vragen naar een rechtvaardige fiscaliteit is niet hetzelfde als zeggen dat iedereen dan maar over hetzelfde inkomen moet beschikken. En ze mag dan wel komen aandraven met Hans Rosling (die natuurlijk niet het hoofd van de statistiek is van de V.N., maar een kniesoor die daar op let), maar wat Rosling vertelt is iets helemaal anders dan wat Rutten daar van maakt. Voor wie het allemaal wil uitpluizen: check Gapminder.

De waarheid is omgekeerd: een rechtvaardige fiscaliteit die ervoor zorgt dat inkomen uit arbeid en inkomen uit kapitaal op gelijkwaardige wijze belast wordt zal net meer ademruimte creëren en meer vrijheid. Dat zeg ik niet, dat zeggen tientallen studies. En ook Michel Maus, die we bezwaarlijk van veel communistische sympathieën kunnen betichten.

En over dat communisme nog eens iets: in tegenstelling tot wat Rutten ongehinderd mag rondbazuinen wordt dat politiek en economisch systeem niet gekenmerkt door ‘gelijkheid’. Het is een systeem waarbij de productiemiddelen in handen zijn van de werkende klasse en waar men naar de utopie streeft van bijdragen naar vermogen en consumeren naar behoefte. In elk socialistisch systeem dat de wereld tot nu heeft gekend was er zeer zeker een (politiek) elite die zich ook kon verrijken. Maar goed, blijkbaar kan er nog gescoord worden met het soort doembeelden van een communistische heilstaat.

Gelijke kansen

Wanneer Rutten er op gewezen wordt dat niet iedereen met dezelfde kansen aan de start komt, dan geeft ze die natuurlijk gelijk. In één adem geeft ze dan ook de toverformule mee om dat soort van ongelijkheid weg te werken: kleuteronderwijs. Verplicht ouders hun kinderen vanaf 2,5 jaar naar school te sturen en hen Nederlands te leren en alle structurele ongelijkheidsmechanismen zullen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Gedaan met de ingebakken reflex om mensen met een vreemde achternaam niet uit te nodigen voor een sollicitatiegesprek of een huurhuis toe te kennen. Gedaan met het feit dat mensen die werken of een doordeweekse KMO in dit land veel zwaarder wordt belast dan iemand die door middel van een ingenieus systeem van beleggingen en belastingontwijking op zijn luie kont kan rentenieren. Etc, ad nauseam.

Vederlicht

Het discours waar Rutten mee voor de dag komt is redelijk vederlicht. Ze gebruikt grote en goed klinkende begrippen zoals vrijheid en gelijkheid en ze zaait wat semantische verwarring. In combinatie met haar onverstoorbaarheid lijkt het moeilijk om dat onderuit te halen. Gelukkig zijn er nog de feiten en de cijfers waar iemand haar eens rond de oren zou moeten slaan.

 

 

Advertenties

Read Full Post »