Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for december, 2014

Morgen

Morgen, dan wordt alles beter, zo belooft ze zichzelf nog maar eens. Morgen wordt de dag waarop ze dingen die nu door haar vingers glippen zal aanpakken. Ze zal zich vermannen en instanties contacteren en op het einde van de dag zal ze opgelucht kunnen ademhalen. Het zware beest op haar borst zal verdwenen zijn en de wolken in haar hoofd opgetrokken. Dan ligt ze niet meer in het donker, voor de dag breekt, te piekeren. Het is de mantra, de leugen waarmee ze zichzelf in slaap sust, elke avond weer. Het zicht op morgen, het ontsnappen aan vandaag.

Voorlopig kruipt het stof nog in de kieren, en ze is te moedeloos om zich er van af te maken. Soms vraagt ze zich af van waar het allemaal komt, alhoewel ze weet dat dat een zinloze vraag is. Er is afwas die zich opstapelt, er is was die aan het rek moet. Een bankbediende belt haar en ze moet naar adem happen. Elke dag weer brieven in de bus. Ze wordt er moe van. Het ongeduld van de wereld, en zij zo zwaar en traag. Dat jagen altijd, terwijl zij geen idee heeft van waar de dagen zijn gebleven. Hoeveel jaren zijn voorbij gegaan, zonder dat zij er werkelijk was? Ze is afwezig in haar eigen leven. Ze voelt zich permanent wankelen, ze laat steeds steken vallen. Ze stottert en ze blijft stilstaan, ziet tenslotte de anderen verdwijnen in de verte. Ze rafelt langs de randen.

Ze gelooft ze niet, de mensen die heel zijn en gezond. Met hun uitgavenstaten en hun gestreken zakdoekjes. Hun weekmenu’s, hun zelfgemaakte soep en hun vakantieplannen. Het geparfumeerd toiletpapier van vier lagen dik. De frisgewassen lakens. Hun carrières, hun vrienden en de mensen die hen kennen. Ze zou hen willen zijn, ze lijken zo moeiteloos door het leven te glijden. Alsof ze netjes en synchroon bewegen op de maat van de muziek die zij allen horen, maar waar zij doof voor blijft. Er is een geheim dat zij niet kent, denkt ze. Zoals ze vroeger de volwassenen ervan verdacht allerlei stiekeme dingen te doen, als hun kinderen in bed lagen. En dat er een moment zou komen waarop men haar zou vertellen hoe het allemaal precies ging. Op die uitnodiging wacht ze nog altijd, als op een startschot.

Het slechte is makkelijker te doen dan het goede, denkt ze. Vallen gaat makkelijker dan opstaan. Snoep is lekkerder dan fruit. Wie wordt gered, en wie is verdoemd? Voor wie luidt de klok, voor wie blijft het stil?

Ze wil slapen en de tijd verbrokkelt in haar handen.

Advertenties

Read Full Post »