Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for juni, 2013

Een hogedrukgebied.

Aah, de zomer komt er aan. Het weer wil voorlopig niet echt meespelen, maar de festivals moeten ons dat kleine euvel laten vergeten. En zoals elke zomer is ook Studio Brussel, de jongerenradiozender van de openbare omroep, van de partij om verslag uit te brengen van wat zich voor en achter de schermen van grote en kleine festivals afspeelt. Om hun aanwezigheid aan te kondigen heeft Studio Brussel samen met weervrouw Sabine Hagedoren een reclamefilmpje opgenomen dat door de makers ongetwijfeld als ‘ludiek’ zal bestempeld worden. Hagedoren doet alsof ze een weerbericht presenteert (sfeerbericht) terwijl er op de achtergrond allerlei festivalbeelden geprojecteerd worden. “Oh, kijk, een uitgetelde zatlap omringd door lege bekertjes!” “Oh, kijk, mensen die zot doen op een festival!” “Oh, kijk, een meisje dat op de grond ligt en inkijk biedt op haar decolleté!” Het beeld van het meisje met de borsten blijft overigens veel langer in beeld dan de andere foto’s, zeker omdat er – haha, humor – nog extra de aandacht wordt op getrokken door er isobaren rond te tekenen. De begeleidende tekst? ‘Door een hogedrukgebied is de luchtkwaliteit eerder ongunstig’. Hogedrukgebied! En dan tieten tonen! Hebt ge hem? Hebt ge hem??

Wie denkt dat dat soort seksistische kolder een ongelukkige uitschuiver is, die is er aan voor de moeite. Op de Twitteraccount van StuBru precies die still uit het reclamefilmpje (de borsten met de isobaren), net als op de Facebookpagina van Studio Brussel. De commentaren onder de foto laten zich raden.

Bubble Butt.

Tegelijkertijd met het bedenkelijke reclamefilmpje loopt op de zender de wedstrijd: Wie wordt de Major Lazer Bubble Butt van Studio Brussel?’. Voor wie het niet zou weten, ‘Bubble Butt’ is een nummer van de groep Major Lazer waarin nogal wat aandacht is voor vrouwen die ‘twerken’. Twerking is dan weer een specifieke dansstijl waarbij vrouwen schudden met hun kont, en die stijl vindt zijn oorsprong in een subcultuur (ratchet culture, bling, daggerig, …). Om maar te zeggen: er is niets inherent verkeerd met die manier van dansen.

Waar dan weer wel een heleboel mis mee is, dat is de wedstrijd van Studio Brussel. Er is ten eerste het campagnebeeld: een shot uit de clip van Major Lazer die 3 blote vrouwenkonten toont met de baseline ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel?’. Mocht er in de clip van Major Lazer al enige satirische ondertoon zetten, dan wordt die bij StuBru onmiddellijk en volledig onderuit gehaald. Vrouwen worden – net als in hun reclamefilmpje – nog maar eens herleid tot hun borsten of hun billen. Objectificatie dus, en het is bepaald problematisch dat een jongerenzender als StuBru dit soort seksisme goedkeurt en zelfs promoot.

Deelnemers aan de wedstrijd, waarbij een duo-ticket voor Rock Werchter te winnen is, moeten een filmpje van hun eigen ‘Bubble Butt’-kunsten insturen. De winnaar mag ook op het podium staan met Major Lazer tijdens het desbetreffende nummer. Op dit moment is er op de Facebookpagina 1 inzending te zien, die uiteraard opnieuw ongemodereerd van allerlei commentaar kan voorzien worden. Wat Studio Brussel hier doet is niets minder dan het uitlokken van ‘slutshaming’ reacties, waarbij vrouwen die zich niet volgens een bepaalde norm gedragen of kleden uitgescholden en belachelijk gemaakt worden.

Nergens op de wedstrijdpagina of elders op site van Studio Brussel wordt het fenomeen ‘twerking’ gekaderd in de subcultuur, de boodschap is enkel ‘schudden met die kont’.

Systematiek.

Laat het duidelijk zijn: (vrouwelijk) naakt of schoon gebruiken in reclamecampagnes edm is op zich geen probleem. Dansen als vorm van expressie en/of verleiding, is dat nog minder. Maar wanneer naakt en/of bloot systematisch gebruikt wordt om vrouwen tot enkel hun seksuele attributen te herleiden en zo bij te dragen aan een seksistisch discours, dan is dat wel een probleem. En dat is precies wat Studio Brussel doet: onder het mom van cool, ludiek en humor, worden vrouwen keer op keer te kijk gezet. Bovendien krijgt de jonge doelgroep op zijn minst de indruk dat het ok is om vrouwen belachelijk te maken omwille van hoe ze er uitzien of hoe ze dansen.

Actie.

Het is alleszins niet de taak van de openbare omroep om seksisme, subtiel of niet, te promoten of te verspreiden. Ik heb dan ook volgende mail gestuurd naar de VRT via  klachtenprocedure@vrt.be en naar Minister Lieten die media onder haar bevoegdheid heeft op: kabinet.lieten@vlaanderen.be

Voel u gerust vrij om deze brief te kopiëren en zelf ook door te sturen.

 

Beste,

Langs deze weg wil ik mijn ongenoegen uiten over een aantal campagnes van Studio Brussel. Er is ten eerste het filmpje ‘Sfeerbericht’ gebracht door Sabine Hagedoren. Daarin wordt het beeld gebruikt van de decolleté van een jonge vrouw, dik in de verf gezet door de ‘isobaren’, waarbij de Sabine Hagedoren het heeft over een ‘hogedrukgebied’. Dit specifieke beeld komt ook nog eens voor op de Facebookpagina en Twitteraccount van Studio Brussel, waar ze uiteraard voorzien kunnen worden van het nodige commentaar.

Ten tweede is er de wedstrijd ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel’, dat als campagnebeeld ook nog eens prominent 3 blote vrouwenkonten gebruikt. Deelnemers aan de wedstrijd kunnen hun eigen filmpje insturen. De geselecteerde filmpjes komen ook terecht op de Facebookpagina van de zender, waar anderen ze zonder moderatie kunnen beoordelen zodat de deelnemers het slachtoffer worden van grove commentaren.

Ik verwijs naar de website van de VRT waarbij voor Studio Brussel wordt gesteld: “De zender is een smaakmaker en trendsetter en kiest voor durf en avontuur. Hij engageert zich ook op maatschappelijk vlak”.

Het is volgens mij niet de bedoeling dat een openbare zender met een jongerenpubliek als doelgroep seksisme promoot, verspreidt en goedkeurt. Het valt niet te ontkennen dat beide voorbeelden aangehaald net schoolvoorbeelden zijn van platvloers seksisme en de objectificatie van vrouwen.

Ik vraag u dan met aandrang het volgende:

  1. De stopzetting van het vertonen van het ‘Sfeerbericht’ door Sabine Hagedoren onder de huidige vorm.
  2. Het verwijderen van het shot van de borsten op de Facebookpagina en Twitteraccount van Studio Brussel.
  3. Het aanpassen van het campagnebeeld voor de Studio Brussel wedstrijd ‘Wie wordt de Bubble Butt van Studio Brussel’ naar een niet-seksistisch beeld.
  4. Een degelijke omkadering van de wedstrijd, waarbij de subcultuur ‘Ratchet Culture’ voldoende wordt geduid.
  5. Het aanstellen van een moderator op de Facebookpagina van Studio Brussel die o.m. seksistische commentaren verwijdert.

Het lijkt mij bovendien aangewezen om in dit specifieke geval ook een plan van aanpak op te zetten om door middel van opleiding en sensibilisering duidelijk te maken aan zowel de medewerkers als de luisteraars van Studio Brussel dat seksisme niet grappig is en niet te tolereren valt.

Met vriendelijke groeten,

xxx

Advertenties

Read Full Post »

Ondertussen.

Ondertussen is het twee dagen geleden dat Panorama de meerwaardezoeker liet kennis maken met ‘Het leven zoals het is: kinderarmoede’. Ondertussen las ik in de krant dat voornoemde kinderarmoede het afgelopen decennium is verdubbeld en dat we nu dus 100.000 kinderen in dit land laten opgroeien in omstandigheden met miserie als enige constante.

We zagen een grauw appartementsblok te Aalst, waar ondertussen de Vlaamse vlaggen wapperen aan officiële gebouwen. In de sjofele keuken van de sociale woning bereidt een moeder van 3 een maaltijd. De camera zoemt in op vieze zwarte schimmelvlekken op het plafond en de muur. En daar nog eens, en nog eens.

(Gezondheidsrisico’s van vocht en schimmelvorming  in huis: allerlei vormen van ademhalingsproblemen, chronische rhinitis, astma, eczeem,  allergieën, reuma, verkoudheden, algemene verzwakking van het immuunsysteem).

De huisvestingsmaatschappij heeft volgende goede raad in petto voor wie het probleem signaleert: schimmelvlekken afwassen met javel, laten uitdrogen en overschilderen met witte verf. Moeder: ik heb dat geprobeerd, maar door het vele vocht heeft de behandelde plek geen tijd om uit te drogen, dus ik ben er dan maar mee gestopt. De muurtegeltjes die door de vochtigheid van de muur tuimelen worden op hun plaats gehouden met duct tape. Plamuren heeft geen zin. Mijn kinderen zijn constant ziek, zegt ze droog.

Ondertussen verschuift de deadline voor het bouwen van 43.000 nieuwe sociale woningen in Vlaanderen van 2020 naar 2023. Huursubsidie is er voor wie minstens 5 jaar op een wachtlijst staat.

Op Twitter zegt iemand dat die sociale woningen nu eenmaal geen luxe moeten zijn. Een woning die geen aanslag is op je gezondheid is plots geen basisrecht meer. Het is luxe.

(As soon as you’re born they make you feel small /By giving you no time instead of it all).

Je kunt als alleenstaande ouder op zoek naar een job waar je het minimumloon verdient. Dan heb je ongeveer 200 € meer dan je uitkering. Die gaat dan op aan kinderopvang en verplaatsingsonkosten. Wie werkt kan niet arm zijn.

Een vader maakt zich zorgen: stel dat mijn zoon de capaciteiten heeft om verder te studeren. Wat moet ik dan doen? Ondertussen gaat de hervorming van het onderwijs (niet) door. Ondertussen houdt minister Smet het been stijf: 3.000 gezinnen die recht hebben op studietoelage maar die te laat hebben aangevraagd krijgen hun geld niet. ‘Wij hebben voldoende gecommuniceerd en zelfs een brief gestuurd’. Kansarmoede is ook analfabetisme, de weg niet vinden in de administratieve mallemolen, zo depressief zijn dat je er niet toe komt je post te openen. Ondertussen weten we perfect welke kinderen recht hebben op welke studietoelage, maar het automatisch uitkeren ervan in het begin van het schooljaar – op het moment dat het nodig is dus – zal waarschijnlijk te simpel zijn.

Ondertussen mag Omega Diamonds 160 miljoen € betalen om vervolging wegens fraude te ontlopen.

(They hurt you at home and they hit you at school / They hate you if you’re clever and they despise a fool).

Een meisje zegt: “wij mogen per dag een half glas melk drinken, meestal ‘s morgens. De rest van de dag drinken wij water.” Er wordt aangeschoven bij liefdadigheidsinstellingen. Een volle kar eten voor 50 cent slechts. Een dame belast met de administratieve controle gaat na hoeveel beleg er in de kar zit, en fruitsapjes. Waardigheid en trots, daar heb je als arme mens enkel maar last van.

Een men vertelt hoe het is gegaan: mijn grootouders leefden zo, mijn ouders leefden zo. Ik heb thuis niets gekregen, geen geld, geen kennis, geen liefde.

(When they’ve tortured and scared you for twenty odd years /they expect you to pick a career / When you can’t really function you’re so full of fear). 

De jongen zou graag voetballen, is nog jong genoeg om te dromen van een carrière bij Barcelona. Mama zegt: ik kan dat niet betalen.

Armoede is meer dan te weinig geld. Het is voortdurende stress, afwijzing, uitsluiting, de wetenschap dat je je kinderen te kort doet. Het is vieze vuiligheid die hoort bij wonen in een buurt waar iedereen in wanhopig moet krabben om het einde van de maand te halen en daar nooit in slaagt. Het is horen hoe op school vertellen over een leven dat rijk is aan mogelijkheden, uitstapjes, reisjes of een simpel bezoek aan de cinema. Het is het kind dat vraagt ‘waarom zij wel en wij niet?’. Het is verantwoording moeten afleggen voor elke stap die je zet, het is de betutteling van anderen die nu eenmaal toevallig een betere startplaats hadden in het leven.

Het is een kind van 9 dat zegt bang te zijn binnenkort op straat te moeten wonen.

Ondertussen hoor ik Dalrymple als huisideoloog van de N-VA beweren dat mensen kiezen voor dit soort van bestaan.

(A working class hero is something to be).

 

Read Full Post »

Als ik ook eens een woordje mag placeren over de GAS-boetes? Ik zou dan namelijk zeggen dat ik op zich niet a priori tegen een systeem ben dat asociale hufters die door hun gedrag het leven van anderen verzuren lik op stuk geeft. Dat het inderdaad niet nodig is dat zatlappen die het nodig vonden om in de brievenbus te pissen of een partijtje voetbal te spelen met vuilniszakken voor de rechtbank moeten komen, maar dat die misschien beter een gewoon een boete krijgen. Langs de andere kant: nog beter zou zijn als ze ook nog ootmoedig hun excuses zouden gaan aanbieden aan diegenen die ze schade hebben berokkend of dat ze eens een dag op pad mogen met de mannen die tussen allerlei zwerfvuil op zoek moeten naar gegevens die eventueel naar de dader kunnen leiden. Leuk werkje lijkt me dat.

Als het GAS-systeem gebruikt zou worden waar het voor bedoeld is, dan lijkt het me geen slecht systeem: politie stelt overtreding vast, stelt PV op en de overtreder mag het dan later gaan uitleggen aan de GAS-ambtenaar die de uiteindelijke boete vastlegt. Beroep mogelijk via politierechtbank.

Maar er zijn toch ook een paar prangende vragen die onbeantwoord blijven.

Ten eerste: die GAS-ambtenaar. Ik kan me voorstellen dat er een aantal steden zijn waar dat goed opgeleide en verstandige mensen zijn die zo goed mogelijk hun job proberen doen. Langs de andere kant hoor ik toch ook over gemeentes die het met minder personeel moeten doen en waar de bemiddeling gebeurt door iemand die dat bovenop zijn andere takenpakket moet doen. Bestaat er eigenlijk een soort standaard-opleiding voor dit soort ambtenaren die toch een zeer grote verantwoordelijkheid beginnen dragen in onze samenleving? Hoe worden die mensen eigenlijk geëvalueerd?

Ten tweede: de scheiding der machten. De baas van de GAS-ambtenaar is de burgemeester. De baas van de politie die vaststelt is de burgemeester. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar de scheiding der machten is op een bepaald moment wel met recht en reden ingevoerd. Wie garandeert eigenlijk dat die ambtenaar niet onder druk gezet wordt om toch maar de budgettaire doelstellingen te halen en systematisch de zwaarste boete te blijven uitspreken?

Ten derde: de overlap met het snelrecht en andere boetesystemen. Ik hoor Tobback sr. zeggen dat hij in het parlement voor het systeem zou stemmen, maar dat hij het in zijn stad niet nodig heeft omdat hij zijn lik-op-stuk-beleid vorm geeft door gebruik te maken van het snelrecht. Voor sluikstorten kan de Vlaamse milieuadministratie al boetes tot 2.000 € uitschrijven.

Dat betekent dus dat je in de ene stad voor een bepaalde overtreding vervolgd wordt via GAS-systeem, en in de andere terecht staat via de snelrechtprocedure. Ik ben nu geen jurist natuurlijk, maar is dat eigenlijk wel correct? En als er al een systeem is dat kleine overtredingen bestraft, waarom roepen we er dan nog een ander in het leven?

Ten vierde: de willekeur en de pesterijen. Het is al uitentreure herhaald: sommige GAS-boetes lijken meer op pesterij van een overijverige agent dan op het bestraffen van daadwerkelijke overlast. Een broodje eten, op de leuning van een bank zitten, een tapijt uitkloppen, sneeuwballen gooien, belletje trek doen … Ik hoor u zeggen: concentreer u toch niet op die uitwassen en die excessen, maar er naast kijken is natuurlijk moeilijk. En het legt een dieperliggend probleem bloot: namelijk dat er een gebrek is aan kader, dat elke gemeente naar eigen goeddunken kan bepalen wat overlast is en kan beboeten. Er zal screening gebeuren van de gemeentelijke reglementen gebeuren, naar het schijnt. Maar wanneer? En door wie? En als een gemeente zegt: wij blijven vasthouden aan die ene absurde maatregel, is dat dan pech voor de inwoners ervan?

Ik bedoel maar: we kunnen het er toch over eens zijn dat ‘de politiek’ zich de laatste jaren niet van haar schoonste kant heeft getoond. Daadkracht en doordachte beslissingen nemen zijn, laten we wel wezen, op dit moment niet echt kenmerken waarvan we de politieke kaste kunnen beschuldigen.

Ten vijfde: de inning. Van de 169 GAS-boetes die er zijn uitgeschreven in Brussel wegens seksistische en homofobe opmerkingen zijn er blijkbaar al 2 geïnd. Als het de bedoeling is om de straffeloosheid aan te pakken, dan schieten niet-geïnde boetes toch vreselijk hun doel voorbij. Enfin, dat is toch wat ik er over denk.

Verder wil ik nogmaals benadrukken dat ook wat we ‘kleine’ overlast noemen ook aangepakt moet worden, en dat op zich een boetesysteem + bemiddeling door ambtenaren niet a priori een slecht systeem is. Maar de recente uitbreiding waarbij boetes tot 350 € kunnen worden uitgesproken en waarbij ook 14-jarigen in het vizier komen is er werkelijk los over. 350 € is – zoals Jan Becaus het zou zeggen – gene kattenpis meer en wie 14-jarigen moet beboeten treft sowieso de ouders die zullen opdraaien voor de kosten. De redelijkheid lijkt me hier ver zoek. En de gretigheid waarmee kleine vergrijpen wordt aangepakt, staat in veel te schril contrast met de straffeloosheid waarmee we serieuze criminaliteit belonen.

Her en der hoor ik zeggen dat er ook 14-jarig krapuul bestaat. Ik geloof dat graag, maar ik leef ook in de illusie dat een mens nu eenmaal niet als krapuul geboren wordt. Zijn wij ondertussen doof en blind geworden voor de noodkreten van jeugdrechters en jeugdwerkers die keer op keer moeten roepen dat ze geld noch middelen ter beschikking krijgen voor kinderen waar POS (problematische opvoedingssituatie) wordt vastgesteld? Waarom zijn we met zijn allen niet schuimbekkend van verontwaardiging op straat gekomen toen we vorig jaar te weten kwamen hoe we kinderen die in het noodinternaat ‘De Vloedlijn’ hun trauma’s te boven laten komen?  Dat was in oktober, en als we vandaag zouden gaan kijken, dan hou ik mijn hart vast, want zou er ondertussen al veel veranderd zijn? Zouden de ministers Smet en Vandeurzen zich aan hun dure beloften van vorig jaar gehouden hebben? En als de situatie in de Vloedlijn verbeterd is, hoe is het dan gesteld met de andere noodinternaten?

Hoeveel keer moeten jeugdrechters nog smeken om meer plaatsen in gesloten opvangcentra voor jongeren die werkelijk criminele feiten plegen, in plaats van jonge boefjes die totaal ontspoord zijn terug de straat op te moeten sturen en pas maanden later te kunnen straffen?

Het GAS-systeem is een schoon behangpapiertje. Alleen jammer dat het tegen de muren gehangen wordt van het oubollige krot ‘justitie’ geheten dat quasi op instorten staat.

Read Full Post »