Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for mei, 2013

Vandaag pakt Gazet van Antwerpen nog eens uit met de schrijnende cijfers: per jaar zijn moeten wij 232 slachtoffers van groepsverkrachting betreuren. 5 feiten per week. ‘Gewone’ verkrachtingen: 8 per dag.

En het wordt nog treuriger, want ongeveer de helft van de klachten wordt geseponeerd, in het overgrote deel wegens gebrek aan bewijs. In De Ochtend op Radio 1 wordt Werner Jacobs, wetsdokter en professor over de kwestie geïnterviewd. Hij heeft het – naast het bekende argument ‘geld’ – ook verschillende keren over ‘valse aangiftes’ en beweert dat het begrip ‘verkrachting’ juridisch niet helemaal helder omschreven is.

Er is blijkbaar maar één misdrijf waarbij er zo massaal en zo gratuit van uit gegaan wordt dat het slachtoffer in kwestie liegt en dat is verkrachting. Het is haast een automatisme dat de woorden ‘verkrachting’ en ‘valse aangifte’ met elkaar verbonden worden. Nochtans is die achterdocht nergens voor nodig, want onderzoek wijst namelijk uit dat het reuze meevalt met die ‘valse beschuldigingen’: ze komen quasi niet voor en overstijgen in elk geval het percentage niet van valse aangiftes bij andere misdrijven.

De wijdverbreide mythe van vrouwen die mannen valselijk beschuldigen zorgt er ook voor dat slachtoffers zich nog maar eens geconfronteerd worden met een extra drempel om aangifte te doen: niet enkel zijn ze getraumatiseerd, ze dienen zich ook nog eens te wapenen tegen de impliciete veronderstelling dat ze wel eens gelogen zou kunnen hebben. Geen wonder dus dat een groot aantal verkrachte vrouwen nooit tot bij de politie raakt om klacht in te dienen. Voor men zich nog eens uitlaat over het aantal ‘valse aangiftes’, zou men beter eens denken aan het aantal zwijgende slachtoffers want die zijn veel groter in aantal dan de valselijk beschuldigde mannen.

Het is bijzonder jammer dat Jacobs, van wie toch verondersteld mag worden dat hij enige expertise ter zake heeft, zich in die zin uitlaat. Jammer inderdaad, en het is een treurige vaststelling dat dus zelfs bij kenners van de materie dit nog altijd het overheersende discours is.

Jacobs bezondigt zich tijdens het interview in kwestie ook nog aan uitspraken als zou er juridische vaagheid bestaan over wat nu precies onder verkrachting wordt verstaan. Nochtans is het wetboek daar zeer helder over: onder verkrachting wordt namelijk verstaan elke vorm van seksuele penetratie van welke aard ook (anaal, oraal, vaginaal) en met welk middel dan ook (penis, vingers, voorwerp) gepleegd op een persoon die daar niet in toestemt. Wat zou daar in hemelsnaam onduidelijk moeten zijn? Voor één keer dat een Belgische wet eens klaar als een klontje is?

Daarnaast doet Werner Jacobs ook nog aan stemmingmakerij door te stellen dat ‘niet iedereen die denkt dat hij verkracht is, ook daadwerkelijk volgens de letter van de wet ook effectief verkracht is’ (ik parafraseer, maar het interview is uiteraard te beluisteren op de site van Radio 1). Ja, want vrouwen lopen natuurlijk massaal naar de politie op het moment dat een man hen een tik op de billen heeft gegeven om hem dan te beschuldigen van verkrachting! (Oh wacht ….).

Eigenlijk is het omgekeerd: veel vrouwen beseffen eigenlijk niet dat als een man ongewild bij hen binnendringt met zijn vingers, dat ook geldt als verkrachting. En bij aangifte van verkrachting gebeurt altijd een verhoor en op basis daarvan wordt beslist of een klacht al dan niet ontvankelijk is én onder welk artikel vervolging ingesteld zal worden (aanranding van de eerbaarheid of verkrachting).

Een mens vraagt zich werkelijk af of de professor/wetsdokter eigenlijk over enige notie over het functioneren van ons wetsapparaat beschikt.

En dan nog eens iets: waarom is verkrachting eigenlijk het enige misdrijf waarbij er zo in het lang en in het breed moet gediscussieerd worden over de economische kosten/baten analyse? De slogan ‘want U bent het waard’ geldt duidelijk niet in deze context.

Read Full Post »

Beste Mijnheer Libeer,

Ik weet dat u een druk bezet man bent, en het zou kunnen dat u dit weekend nog naar een communiefeest moet of zo. Maar ik zou toch eens een paar minuutjes van uw tijd willen vragen. Tenzij u de hele voorbije week op één of andere handelsmissie in een ver, ver land was, is u waarschijnlijk de heisa niet ontgaan die Sofie Verschueren heeft ontketend. In de Knack verscheen haar noodkreet. Over hoe moeilijk het is om als koppel met een kleine voltijds te blijven werken zonder dat je het gevoel hebt dat je dat kind eigenlijk onrecht aandoet.

Ik weet het, als goede ultraliberaal kijkt u natuurlijk naar de overheid om kwalitatieve kinderopvang te organiseren, maar ik kan enkel samen met u vaststellen en betreuren dat deze marxistische regering daar op dit moment schromelijk tekort schiet. Daarom had ik gedacht, mijnheer Libeer, dat uw creatieve en innoverende ondernemers misschien wel ter hulp zouden kunnen snellen. We weten immers allemaal, dat als het moeilijk wordt, Ondernemerman voor ons klaar staat met visie en passie en keihard werken om ons te redden van de nakende ondergang.

Wacht nog even met op uw achterste poten te staan: ik zal u hier eens haarfijn uit de doeken doen hoe we hier samen onverkort een win-win situatie van maken.

Stel u eens voor dat de verschillende ondernemingen die samen op 1 groot bedrijventerrein liggen allemaal samen zouden werken om voor hun werknemers die het nodig hebben op die plek een crèche te openen. Wat zijn daar de voordelen van?

Ten eerste:  de werknemers van die bedrijven zijn content, want ze moeten zich niet suf zoeken naar kinderopvang. Ik weet dat het waarschijnlijk ver van uw bed is, maar geloof mij: een plaats bemachtigen in een goede crèche is in een stad als Gent een helse klus, een kwestie van ellebogenwerk en in het slechtste geval 15 kilometer verder een plaatsje vinden bij een onthaalmoeder die u als ouder misschien niet helemaal ligt. En dat soort kopzorgen, dat zorgt bij de werknemers bij stress. En die stress en dat gepieker, dat zorgt ervoor dat de werknemers er misschien niet helemaal goed met hun gedachten bij zijn op het werk. En dat is niet goed voor Ondernemerman. Want dan worden er fouten gemaakt, of meldt de werknemer zich sneller ziek omdat hij ’s nachts wakker ligt. Of hij krijgt een maagzweer, een burn out, een depressie of een andere vieze ziekte. En wie mag daar weer voor opdraaien? Ondernemerman.

Ten tweede: het is een kwestie van efficiëntie. Vandaag rijdt werknemer A met bedrijfswagen B naar de crèche/onthaalmoeder C. En van daar naar het werk. En ’s avonds diezelfde weg in de omgekeerde richting. En wie betaalt die kilometers? Werkgever D die elke maand een dikke vette factuur in de bus krijgt van het tankstation. En hoe zou het morgen kunnen zijn? Werknemer A rijdt met bedrijfswagen B naar het werk. Stopt 500 m voor hij op het werk aankomt bij crèche C waar hij/zij baby E. afzet. Wie is er op het einde van de maand gelukkig met minder afgelegde kilometers? Aha!

Ten derde: gedaan met de 9 tot 5 mentaliteit! Vandaag kijkt werknemer A vanaf kwart voor 5 op de klok, want baby E moet met bedrijfswagen B op tijd afgehaald kunnen worden, anders zwaait er wat. Om 17h01 spurt werknemer A over de parking richting bedrijfswagen B om zich in het verkeer te storten in de hoop op tijd de kleine te kunnen afhalen. Dat er nog een klant aan de lijn hing, een dringende offerte moest worden afgewerkt of een bestelling moest worden ingevoerd, dat is er niet meer van gekomen, en dat is wel heel jammer. Zeker voor Ondernemerman die misschien een klant verliest of omzet misloopt omdat werknemer A echt geen kwartier langer aan zijn bureau kon blijven zitten. Maar als de crèche vlakbij is en bovendien lang genoeg open blijft, dan zal geen enkele gemotiveerde werknemer het erg vinden om eerst rustig zijn taak af te werken en dan op zijn gemak baby E te gaan ophalen.

Ten vierde: goodwill en incentive. Door als ondernemer en werkgever te tonen dat u daadwerkelijk inzit met de ‘work/life’ balance van uw werknemers creëert u goodwill. De personeelsleden voelen zich gewaardeerd, en zijn bijgevolg gemotiveerd, zetten zich 100% in, zijn minder afwezig wegens ziekte en stuwen zo mee de onderneming voort naar betere resultaten.

Ten vijfde: employer branding en imago. Zeker voor ondernemingen die op zoek zijn naar schaarse profielen is het niet simpel om de juiste personeelsleden aan te trekken. Door maatschappelijke betrokkenheid te tonen en een daadwerkelijk antwoord te bieden op reële problemen van (potentiële) werknemers wordt uw bedrijf aantrekkelijk om voor te werken.

Soit, mijnheer Libeer, dit is mijn plan in een notendop. Waarschijnlijk zijn er hier en daar nog wat onvolkomenheden te vinden, maar er zijn ook nog wel wat voordelen te bedenken aan mijn plan. Zoals het feit dat er opnieuw actief jobs gecreëerd worden, bijvoorbeeld.

Weet u wat? Laat het mij eens van naaldje tot draadje uit de doeken doen tijdens een presentatie op een volgende VOKA-congres. Ik zal een schone Power Point Presentatie van maken, met grafiekjes en zo. En dan kunt u het tijdens de receptie terug bijleggen met Mevrouw Krekels!

Deal?

Uw toegenegen Wendy.

Read Full Post »

samsung familie

Mia heeft onlangs eindelijk de stap gezet naar een smartphone. Gelukkig heeft ze daarvoor veel morele steun voor gekregen van Paul, haar man. Mia is namelijk een beetje bang van al die technologie, net zoals zoveel andere vrouwen. Al die knopjes en die geluidjes, dat is toch om zenuwachtig van te worden! Bovendien heeft Mia ook geen tijd om zich met ‘de laatste innovaties’ bezig te houden! Wanneer zou ze dat moeten doen? Mia is veel bezig met haar kinderen en is ook een ware keukenprinses. Elke dag komt er een lekkere, verse en voedzame maaltijd op tafel. Daar staat ze op. Na het eten is het tijd om de kinderen te helpen met hun huiswerk en als ze daar mee klaar is, staat het huishouden nog op haar te wachten: een hemd strijken voor haar man die manager is bij een grote firma, de keuken poetsen van boven tot onder, nog vlug even met de Swiffer door de living, … A woman’s work is never done! Als Mia ’s avonds in de zetel ploft, heeft ze nog net energie genoeg om te zappen tussen VijfTV en Vitaya, tenzij Paul naar het voetbal kijkt. Dan bladert ze graag in een tijdschrift, zoals Nest bijvoorbeeld. Dat staat vol tips om je huis te decoreren, een Provençaalse tuin aan te leggen en nieuwe receptjes met vergeten groenten.

Paul heeft natuurlijk al een lange tijd een smartphone op zak. De ambitieuze salesmanager heeft er eentje gekregen op zijn werk, zodat hij ook op de baan zijn mails kon lezen. Daarbij, hij is altijd wel geïnteresseerd geweest in nieuwe snufjes. Als hij geen meeting heeft ’s avonds, surft hij terwijl zijn vrouw het eten klaar maakt op zijn tablet naar allerlei technologiesites en leest op fora lezerreviews over nieuwe snufjes. Omdat hij vorige maand ‘verkoper van de maand’ was, heeft hij nu een nieuwe iPhone gekregen. Zijn oude Galaxy heeft hij dan maar aan zijn vrouw gegeven, zodat ze eindelijk eens leert werken met zo’n ding. Hij is het een beetje beu dat Mia altijd aan zijn oren komt zagen om een fotootje van de kinderen of van hun hond te nemen en op Facebook te zetten.

samsung air view

 

Op het schoolfeest van Jasper, dat Paul jammer genoeg moest missen omdat hij van zijn werk het seminarie ‘Verkopen met de Glimlach’ moest bijwonen, heeft Mia als trotse mama het optreden van haar zoon gefilmd. Met haar telefoon! Wat gaan ze nog allemaal uitvinden eigenlijk??  Nu wil ze dat filmpje natuurlijk tonen aan iedereen op het werk en de familie. Omdat ze dat ingewikkelde apparaat nog niet goed kent moet ze nog een beetje zoeken: doorspoelen, pauzeren, de full screen optie, … Pffft, moeilijk hoor! Daarbij, ze is ook bang om iets verkeerd te doen. Voor je het weet is dat ding kapot of dat filmpje weg. Ze mag er niet aan denken!

Op het moment dat ze bijna begint te huilen van frustratie snelt die lieverd van een Paul haar te hulp. ‘Kijk zo!’, doet hij haar voor. Mia smelt een beetje. Wat heeft ze toch veel geluk met die slimme vent van haar. Ze zou niet weten wat ze zonder hem zou aanvangen. (Tip voor Mia: de handleiding lezen of een tutorialfilmpje opzoeken op Youtube).

samsung air gesture

Paul weet dat ik sta op orde en netheid. Hygiëne is essentieel in een goed huishouden, en ik vind het ook zeer belangrijk dat mijn man kan thuiskomen in een huis dat er opgeruimd bij ligt en goed gepoetst is. Ok, hij durft ’s avonds laat, na een vergadering met een belangrijke klant, al eens vragen dat ik een vettige pizza in de oven schuif, maar hij moet niet met zijn vettige handen aan mijn touchscreen zitten! Mijn smartphone hou ik liever vrij van allerlei bacterieën. Ik heb op Vitaya trouwens ooit eens een documentaire gezien over een vrouw die bijna is gestorven door een virale infectie die ze via haar telefoon had opgelopen. Een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn op dat vlak.

Gelukkig hebben ze daar bij de telefoonfabriek aan gedacht: Paul toonde mij op een avond nonchalant-superieur dat je ook al schuddend van de ene foto naar de andere kunt springen. Daar zou ik dus zelf nooit op gekomen zijn!

samsung kc app

 

Zoals alle vrouwen ben ik onzeker over mijn gewicht en mijn figuur. Ik mag er niet aan denken dat Paul mij niet meer aantrekkelijk zou vinden door dat ik mij heb ‘laten gaan’. Ok, ik natuurlijk wel twee kinderen op de wereld gezet dus het zit allemaal niet meer zo strak, maar dat betekent nog niet dat ik in een dik vet zwijn moet veranderen. Paul heeft al eens een affaire gehad met een secretaresse op zijn werk, maar we hebben dat gelukkig uitgepraat. De schrik zit er bij mij goed in, dus ik let goed op wat ik eet en ga ook twee keer per week naar de Zumba. Maar nu kan ik dus nog neurotischer dan anders met voedsel omgaan: ik heb namelijk een app gevonden waarmee ik van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat de calorieën kan tellen. Als ik verleiding voel opkomen om eens van een lekker stukje taart te genieten, voer ik dat direct in en zegt die app mij onmiddellijk hoeveel vet, suiker en koolhydraten zoiets bevat. Dan voel ik mij natuurlijk veel te schuldig en is het veel gemakkelijker om die ongezonde dingen te laten voor wat ze zijn. Wist je trouwens dat een verse wortel maar 45 calorietjes kost? En dat is ook lekker, maar bovendien gezond.

Bedankt Samsung!

PS: Over mijn dochter Julie heb ik niets bijzonder te melden, behalve dan dat ze een beetje verlegen is. Ze durft niet optreden tijdens schoolfeesten, dus ik moet van haar geen videootjes posten op facebook.

 

Read Full Post »

Zelfverklaarde intellectuelen op zoek naar degelijk leesvoer hebben tegenwoordig – en vooral bij gebrek aan een Vlaamse evenknie – een abonnement op het Nederlandse weekblad De Groene. Slow-journalism! Met themanummers over immigratie en asielzoekers of het energiebeleid in Nederland en Europa. Lange, degelijke artikels over economie, literatuur, seksualiteit en allerlei andere leuke dingen voor de mensen. En dat alles ook nog eens uitstekend geschreven, onderbouwd en geredigeerd.

Telkens iemand vraagt welk blad de moeite waard is om te lezen sta ik als een opwindaapje te springen: De Groene! De Groene! Lees De Groene! In marketingtermen heet het dat ik een ‘ambassadeur’ van het merk ben.

Maar gisteren zag ik online een artikel verschijnen met de titel: Uw man begrijpt u niet en daar kan hij niets aan doen. Ik kreeg, eerlijk waar, bijna tranen in mijn ogen van teleurstelling. Als ik dat soort koppen wil zien, dan surf ik wel naar de site van Knack of Het Laatste Nieuws of zo, waar dat soort hap-slik-klaar berichtgeving schering en inslag is. Mannetjes dit, vrouwtjes dat. Meisjes zus, jongens zo. Parkeren, geld uitgeven, spelletjes spelen, ruiken, proeven, ziektes, emoties verwerken, … Alles wordt graag in het licht gezien van de o zo populaire  ‘Venus/Mars’ tegenstelling. Een wetenschapper met een beetje serieux zal u zeggen dat het voor het overgrote deel allemaal dikke zever is. Dat mannen en vrouwen verschillen, maar dat die verschillen niet zo hemelsbreed zijn als ze worden voorgesteld. Dat de verschillen binnen de onderzochte groepen dikwijls groter zijn dan de verschillen tussen de groepen en dat vermeende verschillen dus eerder terug te leiden zijn op individu dan op geslacht. Dat het in veel gevallen gaat om aangeleerd gedrag dat even goed kan afgeleerd worden.

Maar goed, om één of andere bizarre reden vond De Groene het nodig om een flutartikel over een flutonderzoek te brengen onder een sensationele titel. Misschien is het een eenmalige uitschuiver, maar ik voel mij toch een beetje bedrogen. Een beetje alsof je beste vriend je na jaren van innige vriendschap toevertrouwt dat hij fan is van Milk Inc of zo.

Maar goed, genoeg emotie. Nu de feiten.

Waarom is het onderzoek  in kwestie een flutonderzoek?

Ten eerste: omdat het aantal participanten veel te klein is. Een eenmalig onderzoek met 22 deelnemers kan moeilijk gezien worden als doorslaggevend. Deelnemers aan het onderzoek waren allemaal vrijgezel, wat op zijn minst vraagt om een herhaling van het experiment met andere groepen mannen (homoseksueel, mannen in een lange relatie/huwelijk).

Ten tweede: verschillen binnen de groep worden niet gerapporteerd of er wordt niet op ingegaan.

Ten derde: het onderzoek werd blijkbaar enkel overgenomen door SciencePalooza, waar de kwaliteit van de berichtgeving nogal wisselend is. Andere, meer gerenommeerde wetenschapsites en -blogs hadden er blijkbaar geen aandacht aan te besteden. Er had bij de redactie van De Groene wel een alarmbelletje mogen rinkelen. Wat zeg ik? Een Seveso-alarm ware beter op zijn plaats geweest.

Conclusie: dit onderzoek toont aan dat 22 single mannen uit Duitsland beter emoties herkennen bij mannen dan bij vrouwen. En wat maakt Judith Brouwer, journalist in kwestie daar in haar artikel van? Na een heleboel ‘vermoedens’ en zaken die ergens ‘aan toegeschreven’ worden krijgen we volgende uitsmijter:

De neurowetenschappers speculeren over de evolutionaire logica van de gevonden verschillen; om te overleven was het vroeger tijdens de jacht belangrijk snel iemands gemoedstoestand in te kunnen schatten. De kans om een man tegen te komen was aanzienlijk groter. Mogelijk is daarom het vermogen om vrouwen te begrijpen wat onderontwikkeld gebleven.

Veel speculatie dus, gelardeerd met een staaltje evolutionaire logica waar nog nooit enig tastbaar bewijs voor is gevonden. De jacht, namelijk, waarvan het helemaal niet zeker is dat die enkel aan mannen was voorbehouden. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de moderne mens ongeveer 10.000 jaar geleden de overgang maakte naar een sedentair leven in landbouwgemeenschappen. En die trend werd natuurlijk ook gestuurd vanuit een drang om te overleven. Het boerenleven bood nu eenmaal meer veiligheid, maakte langzamerhand technologische en intellectuele ontwikkelingen mogelijk, etc …  Maar voor bepaalde wetenschappers is de tijd blijkbaar stil blijven staan in de periode ‘jagers-verzamelaars’ en is er sindsdien in het menselijke denken, handelen en voelen geen enkele evolutie meer waargenomen. We reageren dus nog altijd volgens instincten van een lang verdwenen gemeenschap en  noch socialisatie, noch opvoeding, noch kennisverwerving hebben enig effect op ons.

Jagers en verzamelaars, dat zullen we zijn tot het einde der tijden.

De conclusie van het artikel?

Mannenhersenen doen hun best. Ook al begrijpt uw man u niet altijd, het is geen onwil.”

Uhu. Mannen zijn dus emotionele analfabeten, die je als vrouw best behandelt als een onwillige kleuter.

Triest.

Read Full Post »