Ik ben veel te serieus, ik weet het. Dat heeft waarschijnlijk te maken met iets uit mijn vroege jeugdjaren, maar ik kan daar nu niet al te veel meer aan doen. En sorry, maar ik ga mij daar niet meer voor verontschuldigen. Het leven is een stuk makkelijker als je niet de hele tijd op jezelf loopt te foeteren omdat je te dun – te dik – te serieus – te dom – te slim – te lui – te vet – teweetikveelwat bent. Laat de vorige zin geen uitnodiging zijn om de klootzak/bitch uit te hangen, jezelf een hartaanval te vreten of een levercirrose te ambiëren onder het motto ‘zo ben ik nu eenmaal’, jongens en meisjes. Je mag wel een beetje ijveren om het beste uit jezelf naar boven te halen. Plus est en vous en al die shit. (Ik heb jullie gezegd dat ik een serieuze ben hé).
(Ook serieuze mensen kunnen gelukkig zijn. Geluk is voor mensen zoals ik een zekere mate van tevredenheid met hoe de dingen zijn, nu. Geapprecieerd en aangemoedigd te worden. Mensen die je twijfels niet aangrijpen om zichzelf groot en machtig te maken en jou klein en nietig. De wind onder je vleugels in plaats van een schaar om je te kortwieken en je het vliegen te beletten omdat ze zelf pinguinachtigen zijn. Wie 100 maal dom genoemd wordt, zal zijn slimmigheid op den duur wel vergeten.)
Laat ons ook de voorzichtigheid overboord gooien. Ga opnieuw rotsvast in een overtuiging staan, bepaal een ideaal. Stel je in dienst van een hoger goed dat niet jezelf is. Wie de wereld wil veranderen moet om te beginnen geloven dat zoiets tot de mogelijkheden behoort. Lieve jeugd, wees zo arrogant om net dat te denken. Neem geen genoegen met het zelfgenoegzame status quo. Laat je niet vangen door het adagium van mildheid en redelijkheid (medicijn voor oude mannen en oude vrouwen, die onder dat mom het vervliegen van hun eigen dromen verteren). Ga de Viking achterna die enkel strijdend eervol ten onder ging of de fiere amazone. Maak je los van conventies en overtreed de ongeschreven regels en de geplogenheden.
Span je in, weest niet vadsig. Denk na en maak je moeilijke begrippen eigen zoals fenomenologie. Geef niet op, zet door. Neem voldoende rust, drink af en toe te veel (tot je moet kotsen van genoeg). Neem daarna een ijskoude douche, ga kamperen in de winter. Verzaak een tijdlang aan comfort, technologie, seks, drugs. Leer het achteraf dubbel waarderen. Keer je af van pulp, van makkelijk te slikken. Voor je het weet zit je strot vol met onzin die vlot verteert en ben je verslaafd aan de zalige verdoving. Geef gefundeerde kritiek en follow the money. Always follow the money, want daar ligt het antwoord op je vraag.
Lees De Bijbel, bezoek een kathedraal, ga ter communie. Lees Het Kapitaal, Kerouac, Ginsberg, Salinger, een grote Rus of twee. Zoek de 7 verschillen. Kijk je angsten in de ogen, pak ze bij hun nekvel. Schrijf. Zing. Speel. Leef standvastig en volgens je principes. Loop voorop, draag een vaandel, een banier, een vlag om de schouders. Dweep met rebellen die al lang verleden tijd zijn. Wees niet naïef.
Leef.

Baz Luhrman is er niets tegen!
Ik heb dat altijd al een heel mooie song gevonden
inderdaad, prachtig
That’s the spirit! De comfortzone is een biotoop voor roest.
kamperen in de winter? dat doe jij dan toch alleen als je gedwongen wordt…
Nee! Met de tent naar Schotland.Niets mooier dan ontwaken in een ondergesneeuwd Rannoch Moor in januari.
waaaw …