Flarden.

• Vandaag wordt het mooi weer, zo te zien. Gisteren regende het tranen met tuiten, zo erg was het in jaren niet geweest. Ik vreesde al een mysterieuze vervloeking waardoor ik gedoemd was alle zomers onder grauwe wolken door te brengenm gehuld in een K-W. Maar zie: vandaag is de lucht blauw en bijna wolkenloos. En ik heb nog geen bikini, mijn benen zijn nog niet glad. Het wordt hier dus nog druk vandaag.
• Terug naar gisteren. Een adaptor gekocht. Geleerd dat de elektriciteit hier soms wegvalt. Een galerij bezocht waar ‘local artists’ hun werk tentoonstellen. Veel huisvrouwenvlijt, weinig kunst. Postkaarten gekocht en verstuurd.
• Bijgekletst met mijn zus. Na het uitwisselen van de obligate nieuwtjes (wie deed wat, wanneer en met wie?) de eerste paar uren is het altijd wat zoeken naar een nieuw soort intimiteit vind ik. Mij ook voor het eerst gerealiseerd dat ik eigenlijk nooit heb gevraagd of ik hier wel vijf weken welkom was. Ik ging daar gewoon van uit …
• De rest van mijn reis gepland. Op Couchsurfing geprobeerd om wat gelijkgestemde zielen te vinden die ook wat op hun gemak willen rondtrekken. Ik heb al iemand gevonden om van 3 tot 13 januari op het Zuidelijke eiland te reizen. Een vrouw van 28 die een mobilhome heeft gehuurd en iemand zoekt om de kosten te delen. Voor mij ligt het echte avontuur in de mensen, minder in de dingen die ik doe en de schone landschappen waar ik geen visueel geheugen voor heb. Ik zal mij later geuren herinneren, en hoe de maaltijd smaakte. Wie ik waar tegenkwam en hoe dat ging.
• ‘s Avonds naar de cinema, omdat ik het beu was binnen te zitten. Op een eiland met 8.000 inwoners (20.000 in de zomer) hebben ze hier een ‘community cinema’. Supergezellig zaaltje waar je je het gemakkelijk maakt op de sofa’s die netjes geschikt zijn. Voor de hoofdfilm ook een paar filmpjes van lokaal talent, of wat daarvoor moet doorgaan. Ze zijn barslecht, maar ik ben er wel een beetje door gecharmeerd. De vakantie stemt me mild blijkbaar.
• Wie nog de gelegenheid heeft, moet zeker eens gaan kijken naar ‘Submarine’, een fijne en grappige Engelse film over hoe lastig het is een tiener te zijn … En de muziek is van Miles Kane nog wel!