De wind waait hard vandaag en ik gooi alle ramen open. Vandaag is alles nieuw, het oude stof wordt weggeblazen, meegevoerd en uitgestrooid als as van overledenen. In de nacht ontsteek ik vreugdevuren, hoog en laaiend. Ik ontdoe mezelf van roest en oude spinnenwebben. Van oud leed en zere vingers. Van alles wat mij kwelt en tergt en plaagt, van alles wat blijft duren, veel te lang en veel te veel. Ik gooi het geduld overboord, en ook het zitten en het zwijgen. Het behagen ten koste van mijzelf. Vandaag is alles nieuw en doe ik wat ik wil.
Hier komt de wervelstorm die mijn hoofd doet tollen, en alles wordt hertekend in nieuwe scherpe kleuren. Ik wil kauwen op het jonge, malse gras, mij laven aan de frisse regen die uit de hemel valt en mijn huid ongenadig striemt. Nieuw is alles wat ik denk. Vandaag is het mijn lente, vandaag ben ik geboren. Dit is de eerste morgen, en ik warm mij aan de eerste zon die opkomt. Ik tel mijn vingers en mijn tenen, ik zet mijn eerste wankele stappen voor ik loop. Vandaag is het begin van alle dingen en draait de wereld voor het eerst. Ik laat mijn ogen en oren wennen aan het nieuwe schijnen en het eerste schreeuwen. Ik proef zonder voorzichtigheid van mijn nieuwe leven.
Mooi en wat een heerlijke bevrijding zal dat zijn! Als het innerlijk zo bevrijd is dat het lente genoemd kan worden, lente zo mooi als de dame op de foto eruit ziet dan komt het vast helemaal goed. Of ben jij dit? Dan ben je echt heel mooi en strak en superslank en supervrouwelijk, wow!
Leve de lente!
Liefs
Nee, ik ben niet het meisje op de foto
Gelukkig, ik voelde me al minder mooi !